پنج شنبه ۳ فروردین ۱۳۹۶

ورزشکارهای حرفه ای چه مقدار غذا می خورند؟

ورزشکارهای حرفه ای المپیک چه مقدار غذا می خورند و چه رژیمی دارند که می توانند در هر دوره سرپا و سرزنده باشند؟

المپیک تمام شد و مدال ها هم تقسیم شدند و رفتند. حالا نوبت حاشیه هاست تا چهار سال بعد. مرور صحبت ها و اتفاق های ریز و درشت. حالا حرف از خداحافظی احتمالی فلپس شناگر است و مدال برنز بانوی ایرانی. این وسط خیلی ها هم رفته اند توی فکر قد و هیکل ورزشکارها و خورد و خوراکشان.

1000239_661

این که چطور یک قهرمان می تواند در دوره های مختلف المپیک روفرم باشد؟ مگر برنامه غذایی یک ورزشکار چطوری است که می تواند در مدت چهار سال چربی روی چربی نگذارد؟ برای پی بردن به راز موفقیت های ورزشکارها بد نیست به رژیم غذایی خاص معروف ترین ها نگاه بیندازیم. شاید راز زیبایی و ورزیدگی آن ها دستمان آمد.

 
غذا یعنی فقط پاستا
میسی فرانکلین؛ شناگر

«فرانکلین» در سال 2012 (1391) برنده چهار مدال طلاب المپیک شد و عنوان بهترین شناگر سال را هم به دست آورد. البته رسیدن به این افتخارات ساده نبود. او برای رسیدن به آمادگی لازم برای شرکت در مسابقات المپیک، شش روز در هفته تمرین می کند و شش وعده در روز هم، غذا می خورد.

او برای این پرخوری دلیل خودش را دارد. «وقتی غذاهای سالم تری می خورید، ناخودآگاه مصرف کالری تان کم می شود. با این حساب طبیعی است که بخواهم در روز غذای بیشتری بخورم. من سعی می کنم بعد از یک تمرین سخت و طاقت فرسا، پروتئینی بیشتری مصرف کنم. ضمن این که نصف بشقابم در هر وعده غذایی باید کربوهیدرات باشد.

pasta

من یک ورزشکار حرفه ای هستم و اگر به قدر کافی کربوهیدرات نخورم، سطح انرژی ام پایین می آید.»خب، حالا شاید بپرسید که کربوهیدرات مصرفی شناگر چی هست که او این قدر درباره اش حرف می زند. پاستا؛ روزی نیست که فرانکلین یک بشقاب پاستا سر میز نداشته باشد.

حالا فقط استیک و فیله مرغ
مایکل فلپس؛ شناگر

1000242_298

می گویند وقتی «فلپس» جوان خودش را برای المپیک 2008 (1387) پکن آماده می کرد، روزی 10 هزار تا 12 هزار کالری به ازای شش ساعت تمرین مصرف می کرد. صبحانه او شامل یک ساندویچ تخم مرغ با تمام مخلفات اعم از پنیر، پیاز سرخ شده و بعد از آن پنکیک شکلات، نان تست فرانسوی، املت همراه با پنج عدد تخم مرغ می شد.

600_400-2

برای ناهار ساندویچ همبرگر دوبل با پنیر همراه با نوشیدنی های انرژی زا، حدود 500 گرم ماکارونی و برای شام هم یک پیتزای کامل به علاوه 500 گرم ماکارونی می خورد. آقای ورزشکار همه این غذاها را تنها در یک روز می خورد؛ یعنی هر وعده حدود چهار هزار کالری. البته این پرخوری مال دوران جوانی شناگر بود و او حالا در 31 سالگی در خورد و خوراک محتاط تر شده است. حالا کالری روزانه اش را به 3500 تا 4000 رسانده است و بیشتر سالاد می خورد با فیله مرغ یا استیک.

شبی یک مرغ بریان
یوسین بولت؛ دونده

1000246_434

درباره «بولت» دونده معروف جاماییکایی و خورد و خوراکش در زمان المپیک 2008 (1387) چین حرف و حدیث زیادی راه افتاد. دونده آفریقایی از غذاهای چشم بادامی ها متنفر بود و به قول خودش حتی نمی توانست آن ها را بو کند، برای همین در آن روزهای المپیک زده بود به خط خوردن فست فود.

او در 10 روز مسابقات روزی 100 تا ناگت می خورد؛ یعنی اندازه مصرف یک روز یک مهدکودک. البته خودش می گوید که دیگر بعد از آن با هوس خوردن فست فود کنار آمده است. «وقتی هوس خوردن چیزی را می کنید، باید سعی داشته باشید یک جوری از خیرش بگذرید.»

او اصلا دوست ندارد که در دوران بازنشستگی بعد از پایان رقابت ها، چاق شود. «با چند نفر از اطرافیانم شرط بستم… همه می گویند که من خیلی تنبلم و حتما دو سال بعد از بازنشستگی، شکمم می آید جلو.» حالا آقای دونده برای نرسیدن به روزهای چاقی، رژیم خاصی دارد. او روزها غذای سبکی می خورد.

grilled-chicken-9

 سریع ترین انسانی روی کره زمین- لقبی که به بولت داده اند- در روزهای گرم و طولانی تمرین، یک ساندویچ تخم مرغ می خورد و کمی پاستا به همراه گوشت گوساله. اما شب ها، داستان او چیز دیگری است. بولت برای تامین کالری بدنش شب ها حسابی غذا می خورد؛ شبی یک مرغ بریان.